در گفتار تاریخی 29 خرداد 1388 در دانشگاه تهران بزرگترین افشاگری در طول تاریخ انقلاب اسلامی رخ داد و بوضوع مشخص گردید که رهبر مذهبی ایران سید علی خامنه ای جناح باز و دارای زاویه بسیار کج از زاویه نگاه کسی است که او را بدروغ بر تخت رهبری نشاند و بر ملا شدن این اختلاف نظر فیمابین هاشمی و خامنه ای در آن مقطع برای بسیار از غارتگران اموال بیت المال چراغ سبز و مجوز حمله و غارت بیشتر بیت المال گشت و 4 سال دیگر دزدان و غارتگران هوادر محمود احمدی نژاد که رئیس جمهور را وامدار و آبستن خود در انتخابات و تقلبات آن میدانستند در تمامی سطوح شروع به غارت و دزدی نمودند که بابک و بابک های زنجانی یک نمونه فاش شده از خلوار آن می باشند که دولت روحانی در حال دست و پنجه نرم کردن با آن است ولی در نهایت تمامی این دزدیها و غارتگریهای اموال بیت المال توانست به تمامی سیاسیون درون و بیرون کشور پیامی شفاف را برساند که نظر و منش و کردار و رفتار و سیاست رهبر ایران سید علی خامنه ای بعنوان ولی فقیه همطراز نظر و فرمان آیت الله خمینی نیست و آیت الله خامنه ای فردی پر خطا و شایسته رهبری نیست ، ولی کماکان هم دنیا و هم رجال سیاسی درون ایران این موضوع را بخاطر خطرات جانبی آن مسکوت نگهداشتن تا بتوانند راه چاره ای برای پس از خامنه ای و حیات کوتاه او پیدا کنند.
من البته در موارد متعددی با آقای هاشمی اختلاف نظر داريم، كه طبيعی هم هست؛ ولي مردم نبايد دچار توهم بشوند، چيز ديگری فكر كنند. البته بين ايشان و بين آقای رئيس جمهور از همان انتخاب سال ۸۴ تا امروز اختلاف نظر بود، الان هم هست؛ هم در زمينه مسائل خارجی اختلاف نظر دارند، هم در زمينه نحوه اجرای عدالت اجتماعی اختلاف نظر دارند، هم در برخی مسائل فرهنگی اختلاف نظر دارند؛ و نظر آقای رئيس جمهور (احمدینژاد) به نظر بنده نزديكتر است.
